Na czym polega depresja poporodowa?
Co druga kobieta odczuwa przygnębienie w
pierszych dniach po urodzeniu dziecka, ale tylko u co dziesiątej
przechodzi ono w depresję.
Depresja to coś więcej niż tylko
przygnębienie. Często występujące objawy to:
- Brak apetytu (lub nadmierne objadanie się dla
poprawy nastroju)

- Niemożność radzenia sobie
- Niepokój
- Poczucie winy
- Strach przez pozostaniem z dzieckiem sam na
sam
- Poczucie, że życie nie ma wartości
Pierwsze objawy mogą wystąpić między pierwszym
a szóstym miesiącem po porodzie i trwać przez kilka tygodni, a
nawet kilka miesięcy.
Jak pomóc sobie samej?
Jeśli przygnębienie nie ustępuje należy
zwrócić się po pomoc do pielęgniarki środowiskowej lub lakarza
pierwszego kontaktu, którzy zwracają szczególną uwagę na
występowanie objawów depresji.
Terapie słowne
Rozmowa z zaufaną osobą przynosi pomoc – może
to być przyjaciel, krewny lub specjalista. Terapia
kognitywno-behawioralna pozwala pacjentce stopniowo zrozumieć
stosunek do samej siebie. Innego rodzaju terapie pozwalają
zrozumieć depresję z perspektywy zdarzeń z przeszłości.
Czy terapia nastręcza jakieś problemy?
Terapie słowne są bardzo bezpieczne, ale
czasami mogą budzić przykre wspomnienia z przeszłości, lub
wywoływać napięcia w stosunkach z partnerem. Dobry terapeuta
potrafi jednak uniknąć tego typu problemów.
Środki przeciwdepresyjne
Środki przeciwdepresyjne mogą okazać się
pomocne w przypadku, gdy depresja ma cięższą postać, lub brak
poprawy. Skutki ich działania widoczne są dopiero po kilku
tygodniach i należy kontynuować leczenie przez co najmniej cztery
do sześciu miesięcy.
Czy mają one jakieś skutki uboczne?
Środki przeciwdepresyjne mogą na początku
powodować poczucie lęku lub wymioty, ale to z reguły mija. Środki
te mogą również wywoływać senność oraz suchość w ustach. Niektóre
środki przeciwdepresyjne pozwalają na karmienie piersią. Leki te
należy odstawiać stopniowo, aby zredukować nieprzyjemne objawy
odstawienia.
Czy są jakieś inne sposoby leczenia?
- Regularne ćwiczenia fizyczne mogą pomóc
przezwyciężyć zły nastrój – czasami łatwiej ćwiczyć w grupie niż
samej.
- Terapia hormonalna jest raczej mało skuteczna
i niesie ze sobą ryzyko, zwłaszcza u pacjentek, które przeszły
zakrzepicę (zakrzepy krwi w żyłach).
Która terapia jest najlepsza?
Terapie słowne oraz leki przeciwdepresyjne są
na równi skuteczne, jednakże leki są odnoszą lepsze skutki w
przypadkach, kiedy depresja jest ciężka lub długotrwała. Terapie
słowne można stosować w połączeniu z lekami.
Skutki nie podjęcia leczenia
U wielu kobiet poprawa następuje bez żadnego
leczenia po upływie kilku miesięcy. Depresja może jednak negatywnie
wpłynąć na relacje z dzieckiem czy z partnerem, tak więc im krócej
trwa, tym lepiej.
Sposoby zapobiegania depresji poporodowej
Depresja poporodowa nie jest jeszcze na tyle
poznana, aby dało się jej w pełni zapobiec, ale warto wziąć pod
uwagę, co następuje:
- Nie próbuj być „superkobietą” i nie
przemęczaj się.
- Nie przeprowadzaj się do nowego mieszkania
(jeśli nie jest to konieczne), gdy jesteś w ciąży. Najlepiej jest
poczekać aż dziecko będzie miało co najmniej sześć miesięcy.
- Nie obwiniaj samej siebie – życie w tym
okresie jest wystarczająco ciężkie
- Nie bój się poprosić o pomoc, gdy jej
potrzebujesz
- Odpoczywaj, kiedy tylko możesz
- Dobrze się odżywiaj
- Znajdź czas dla partnera
- Pozwól sobie na intymne chwile z
partnerem
- Zaprzyjaźnij się z ludźmi w podobnej
sytuacji
- Znajdź kogoś, z kim możesz porozmawiać. Jeśli
to trudne, skontaktuj się organizacjami takimi, jak National Childbirth
Trust lub Meet A Mum
Association, które organizują lokalne spotkania
- Wybierz się do szkoły rodzenia i zabierz
swojego partnera
- Pozostawaj w kontakcie ze swoim lekarzem i
pielęgniarką środowiskową, jeśli w przeszłości cierpiałaś na
depresję poporodową.
Pomoc ze strony partnera i rodziny
- Przede wszystkim wysłuchaj.
- Nie okazuj szoku lub rozczarowania diagnozą –
depresja poporodowa jest uleczalna.
- Okaż praktyczną pomoc przy zakupach,
karmieniu i przewijaniu dziecka, pracach domowych
Na koniec pamiętaj, że nawet przy
przedłużającej się depresji, wsparcie, pomoc, terapie i leki
skutecznie leczą tę chorobę i nigdy nie jest za późno na
leczenie.
Tłumaczyła: Joanna
Carroll
|
Niniejsza ulotka podaje tylko podstawowe fakty
i jest skróconą wersją naszej głównej ulotki, która jest
dostępna
tu www.rcpsych.ac.uk
Ulotka ta powstała dzięki szczodrości
instytucji charytatywnej St Andrew’s w Northampton i jej Komitetu
ds. Dystrybucji Funduszy Charytatywnych (Charitable Monies
Allocation Committee).
© Czerwiec 2009 Royal College of
Psychiatrists
Ulotkę tę można ściągać, ustawiać do niej
linki, drukować i rozpowszechniać bezpłatnie. Wszelkie zmiany
i publikowanie na innych stronach internetowych zabronione.
Numer rejestracji organizacji charytatywnej
(Anglia i Walia) 228636; Szkocja SC038369.
|
|
Uprzejmie informujemy, że Royal College of Psychiatrists nie udziela porad w indywidualnych przypadkach. Na stronie FAQ (często zadawane pytania) znajdziesz odpowiedź, gdzie i w jaki sposób należy ubiegać się o pomoc.
Powiedz nam co myślisz o tej ulotce!
Prosimy odpowiedzieć na poniższe pytania, a następnie kliknąć ‘wyślij’. Odpowiedzi można również wysłać mailem na adres
dhart@rcpsych.ac.uk
W każdym rzędzie należy zaznaczyć odpowiedź, która najlepiej określa Twoje odczucia na temat określenia w kolumnie po lewej stronie.
Twoje odpowiedzi pomogą nam ocenić użyteczność naszej ulotki – postaraj się odpowiedzieć na każde pytanie.
Przeczytałeś tę ulotkę ponieważ (wybierz nie więcej niż dwie kategorie):
Twoja grupa wiekowa (prosimy odpowiednio zaznaczyć)