Czym jest otępienie (demencja)?
Z wiekiem wszyscy stajemy się bardziej
roztargnieni i zapominalscy. Otępienie, często zwane również
demencją, różni się jednak od zwykłego roztargnienia. Jest to
schorzenie mózgu, które początkowo objawia się kłopotami z
pamięcią, po czym rozwija się i atakuje inne obszary mózgu,
powodując:
- trudności w wykonywaniu czynności
codziennych
- kłopoty z komunikacją
- zmiany stanu psychicznego, osobowości i
procesu podejmowania decyzji.
Z czasem objawy pogarszają się a chory
zmuszony jest coraz bardziej polegać na innych. Demencja
najczęściej występuje u ludzi starszych, ale może się również
pojawić już nawet u czterdziestolatków. Mniej więcej co
dwudziesta osoba po 65. roku życia cierpi na demencję, a w
przedziale wiekowym powyżej 80. roku życia otępienie występuje u co
piątej osoby.
Co wywołuje otępienie (demencję)?
Choroba Alzheimera jest główną przyczyną
otępienia. Tkanka uszkodzona tą chorobą nawarstwia się w
mózgu w formie tzw. ‘blaszek’ lub ‘splątków’, które powodują uwiąd
otaczających ich komórek mózgowych.
Choroba Alzheimera ma również wpływ na
substancje chemiczne w mózgu przesyłające informacje z jednej
komórki do drugiej, zwłaszcza na acetylocholinę. Początek i
rozwój choroby jest powolny i może trwać nawet kilka lat.
Czasem występuje u kilku osób w rodzinie i ludzie z syndromem
Down’a wydają się być bardziej podatni.
Choroba Alzheimera powoduje zwłaszcza
zaburzenia pamięci i procesów myślowych. Szczególną trudność
stanowi przyswajanie nowych informacji – wydarzenia z niedalekiej
przeszłości, umówione wizyty, wiadomości przekazywane przez
telefon, itp.
Zapomina się ludzi i miejsca, występują
trudności w porozumiewaniu się z ludźmi. Chory często nie
może znaleźć właściwego słowa na dany przedmiot lub osobę, co
często prowadzi do frustracji i depresji. Może obwiniać
bliskich o chowanie przedmiotów, których po prostu nie może
znaleźć.
Cierpiący na chorobę Alzheimera często nie
zdają sobie sprawy, że coś jest nie w porządku i złoszczą się, gdy
inni próbują pomóc. Osoby opiekujące się chorymi dostrzegają
znaczne zmiany w osobowości i zachowaniu spowodowane chorobą
Alzheimera w porównaniu ze stanem sprzed choroby.
- Otępienie typu
naczyniowego
W tym typie choroby tętnice doprowadzające
krew do mózgu zostają zablokowane, co powoduje drobne udary,
podczas których część mózgu pozbawiona tlenu obumiera. Ta
forma choroby występuje częściej u palaczy, diabetyków, osób z
wysokim ciśnieniem, lub podwyższonym cholesterolem.
Niełatwo jest przewidzieć, w jakim tempie
choroba będzie postępować. Często przez wiele miesięcy a
nawet lat stan się nie zmienia. Kiedy rośnie ilość udarów,
następuje dalsze pogorszenie.
Rodzaje objawów występujących u chorego zależą
od tego, w której części mózgu rozwija się demencja
naczyniowa. Mogą to być kłopoty z pamięcią, słaba
koncentracja, trudności z doborem właściwych słów, huśtawka
nastrojowa, depresja. Niekiedy występują również halucynacje
– chory widzi, lub słyszy coś, czego tak naprawdę nie ma.
Czasem pojawiają się również problemy ze zdrowiem fizycznym, np.
trudności w chodzeniu lub inkontynencja.
- Otępienie z ciałami
Lewy’ego
Objawy występujące w tym typie choroby są
podobne do tych występujących w chorobach Alzheimera i
Parkinsona. Natężenie dezorientacji może być różne o różnych
porach dnia, często występują również halucynacje dotyczące ludzi i
zwierząt, jak również drżenie, napięcie mięśni, trudności w
chodzeniu, upadki.
- Otępienie
czołowo-skroniowe
Otępienie rozwijające się w części
czołowo-skroniowej mózgu częściej prowadzi do zaburzenia osobowości
i pamięci.
- Inne przyczyny otępienia
(demencji)
Wiele różnych chorób może wywołać zaburzenia
pamięci. Depresja czasem prowadzi do ‘pseudo-otępienia’, które
jednakże da się wyleczyć środkami przeciwdepresyjnymi lub
psychoterapią. Do chorób fizycznych, które mogą doprowadzić
do zaburzeń pamięci zalicza się:
- Zaburzenia funkcji nerek, wątroby lub
tarczycy
- Niedobór niektórych witamin (rzadko)
- Infekcje układu oddechowego lub moczowego
mogą prowadzić do dezorientacji, ale skutecznie leczy się je
antybiotykami
- Rzadko występujące schorzenia, takie jak np.
choroba Huntingtona, która wywołuje otępienie u młodych ludzi.
Co to jest łagodne zaburzenie poznawcze?
Kłopoty z pamięcią występują dość powszechnie
u ludzi starszych. Termin ‘łagodne zaburzenie poznawcze’
stosuje się wtedy, gdy problem jest poważniejszy niż wskazywałby na
to wiek chorego, ale nie na tyle poważny, aby mówić o
otępieniu. Łagodne zaburzenie poznawcze rozwinie się w
otępienie u co dwudziestej osoby, choć w chwili obecnej nie da się
jeszcze przewidzieć dokładnie u kogo.
Dostępna pomoc
W przypadku kłopotów z pamięcią należy udać
się do lekarza, który wykona prosty test pamięciowy, badanie
fizyczne i badania krwi. W razie potrzeby lekarz pierwszego
kontaktu skieruje pacjenta do poradni leczenia zaburzeń pamięci,
gdzie przeprowadza się dogłębne badanie pamięci oraz
tomografię mózgu.
Wymienione poniżej proste działania mogą pomóc
w przypadkach problemów z pamięcią:
- Zapisywanie w kalendarzu umówionych wizyt,
robienie list
- Czytanie, rozwiązywanie krzyżówek, Sudoku i
tym podobne zajęcia pomagają zachować aktywność umysłu
- Regularne ćwiczenia fizyczne (dobre w każdym
wieku)
- Zdrowa dieta. Suplementy z witaminą E
jak również miłorząb dwuklapowy (Ginko Bilboa) nie wydają się
skuteczne.
Leczenie
Leczenie zależy od rodzaju diagnozy oraz
indywidualnego stanu pacjenta.
Niestety, na wiele z opisanych tu objawów nie
ma jeszcze lekarstwa.
Leki z grupy inhibitorów acetylocholinesterazy
mogą spowolnić postęp otępienia w chorobie Alzheimera. Leki te mogą
również okazać się pomocne w przypadku halucynacji występujących
przy otępieniu z ciałami Lewy’ego. W otępieniu naczyniowym,
niska dawka aspiryny może zapobiec kolejnym udarom, jak również
kontrolować wysokie ciśnienie krwi i podwyższony cholesterol.
Zaleca się również rzucenie palenia, zdrową dietę i ćwiczenia
fizyczne.
Planowanie na przyszłość
Wszelkie troski i zmartwienia związane z
chorobą warto przedyskutować z lekarzem, pielęgniarką zdrowia
psychicznego, lub opiekunem społecznym. Organizacje
charytatywne, takie jak np. Stowarzyszenie na rzecz Choroby
Alzheimera (Alzheimer’s Society) są doskonałym źródłem
informacji. Pielęgniarka zdrowia psychicznego udzieli
informacji na temat przebiegu choroby, stosowanych leków i
dostępnej pomocy. Służby socjalne zajmą się potrzebami natury
mieszkaniowej, codziennej pomocy w domu, przysługujących zasiłków
socjalnych, itp. Zaleca się również przygotowanie trwałego
pełnomocnictwa zlecającego zaufanej osobie opiekę nad chorym w
sytuacji, gdy nie jest on w stanie dalej funkcjonować
niezależnie.
Tłumaczenie: Joanna
Carroll
|
Niniejsza ulotka podaje tylko podstawowe fakty
i jest skróconą wersją naszej głównej ulotki, która jest dostępna
tu www.rcpsych.ac.uk.
Ulotka ta powstała dzięki szczodrości
instytucji charytatywnej St Andrew’s w Northampton i jej Komitetu
ds. Dystrybucji Funduszy Charytatywnych (Charitable Monies
Allocation Committee).
© Czerwiec 2009 Royal College of
Psychiatrists
Ulotkę tę można ściągać, ustawiać do niej
linki, drukować i rozpowszechniać bezpłatnie. Wszelkie zmiany
i publikowanie na innych stronach internetowych zabronione.
Numer rejestracji organizacji charytatywnej
(Anglia i Walia) 228636; Szkocja SC038369.
Uprzejmie informujemy, że Royal College of Psychiatrists nie udziela porad w indywidualnych przypadkach. Na stronie FAQ (często zadawane pytania) znajdziesz odpowiedź, gdzie i w jaki sposób należy ubiegać się o pomoc.
Powiedz nam co myślisz o tej ulotce!
Prosimy odpowiedzieć na poniższe pytania, a następnie kliknąć ‘wyślij’. Odpowiedzi można również wysłać mailem na adres
dhart@rcpsych.ac.uk
W każdym rzędzie należy zaznaczyć odpowiedź, która najlepiej określa Twoje odczucia na temat określenia w kolumnie po lewej stronie.
Twoje odpowiedzi pomogą nam ocenić użyteczność naszej ulotki – postaraj się odpowiedzieć na każde pytanie.
Przeczytałeś tę ulotkę ponieważ (wybierz nie więcej niż dwie kategorie):
Twoja grupa wiekowa (prosimy odpowiednio zaznaczyć)
|
|