Sen
Jedna lub dwie nieprzespane noce będą
przyczyną zmęczenia, ale nie spowodują uszczerbku na zdrowiu.
Natomiast przewlekłe kłopoty ze spaniem trwające kilka tygodni, lub
miesięcy, z pewnością tak.
Objawy:
- Ciągłe poczucie zmęczenia
- Zasypianie w ciągu dnia
- Kłopoty z koncentracją
- Trudności w podejmowaniu decyzji
- Poczucie przygnębienia
- Zagrożenie w przypadkach kierowania pojazdem,
lub obsługi maszyn
Kłopoty ze spaniem mogą również powodować
wysokie ciśnienie krwi, cukrzycę i nadwagę.
Poniższe uwagi mogą zapewnić dobry sen:
- Wygodna sypialnia – niezbyt gorąca, niezbyt
zimna i wyciszona
- Materac zapewniający wsparcie odpowiednie do
sylwetki ciała
- Ćwiczenia fizyczne: dobrze jest zacząć powoli
od regularnych spacerów, lub pływania, najlepiej późnym
popołudniem, lub wieczorem
- Pełny relaks przed snem
- Unikanie alkoholu, leków odchudzających,
narkotyków, n.p. ecstasy, kokaina, amfetaminy
- Zapisywanie przed snem wszelkich zmartwień i
postanowienie zajęcia się nimi rano często okazuje się pomocne
- Jeśli sen nie nadchodzi, dobrze jest wstać i
zająć się czymś relaksującym, n.p. czytanie, oglądanie telewizji,
lub słuchanie spokojnej muzyki – po pewnym czasie pojawi się
zmęczenie, co ułatwia sen
- Jeśli typowe godziny snu zostały zakłócone
n.p. przez pracę na zmiany, lot międzykontynentalny, lub narodziny
dziecka, radzimy codziennie budzić się dość wcześnie, bez względu
na porę zaśnięcia poprzedniego wieczoru i nie kłaść się spać przed
22. tego wieczoru. Po kilku dniach powinien powrócić naturalny rytm
snu.
Jeśli dostosowanie się do powyższych porad nie
daje rezultatu i kłopoty ze snem się utrzymują, należy zasięgnąć
porady lekarza.
Leczenie
- Środki nasenne nie działają na dłuższą metę.
Powodują zmęczenie i irytację następnego dnia i szybko tracą
efektywność, przez co mogą prowadzić do uzależnienia. Powinno się
je w związku z tym stosować tylko w skrajnych przypadkach, gdy
pacjent w ogóle nie jest w stanie zasnąć, ale przez okres nie
dłuższy, niż dwa tygodnie.
- Środki przeciwdepresyjne mogą być pomocne,
ale mają skutki uboczne.
- Leki sprzedawane bez recepty często zawierają
środki przeciwhistaminowe. Są skuteczne, ale powodują ospałość
następnego dnia i trzeba zwykle zwiększać dawkę, aby otrzymać ten
sam efekt. Nie poleca się przyjmowania środków przeciwhistaminowych
bez przerwy przez dłuższy okres. Leki ziołowe (n.p.
waleriana) nie odnoszą skutku, jeśli przyjmuje się je sporadycznie,
więc najlepiej brać je codziennie przez co najmniej 2-3
tygodnie.
- Terapia poznawczo-behawioralna jest pomocna.
Pomaga ona zwalczać niepożądane wzorce myślowe, które mogą
wywoływać stany lękowe.
Zmęczenie
Co piąta osoba w jakimś momencie życia odczuwa
niewspółmierne zmęczenie, a co dziesiąta cierpi na długotrwałe
wyczerpanie, które jest często, choć nie zawsze, wywołane brakiem
snu. Inne przyczyny to:
Fizjologiczne:
- Nadwaga – organizm zmuszony jest do
zwiększonego wysiłku przy wykonywaniu codziennych czynności
- Niedowaga – mięśnie są zbyt słabe, aby
wykonywać codzienne czynności
- Brak aktywności i utrata tężyzny
fizycznej
- Nadmiar aktywności prowadzący do wycieńczenia
– kontynuowanie wysiłku fizycznego, lub umysłowego przy dużym
zmęczeniu sprawia, że trudniej odzyskać siły, co jeszcze bardziej
zwiększa zmęczenie
- Choroby wymienione poniżej mogą wywoływać
zmęczenie:
- Anemia
- Przewlekłe infekcje
- Rak
- Choroby wątroby, serca, lub
przewlekłe choroby płuc
- Cukrzyca lub niedoczynność
tarczycy
- Zapalenie mięśni, stwardnienie
rozsiane
- Narkolepsja lub bezdech
śródsenny
- Zabiegi medyczne – poważne operacje jamy
brzusznej lub klatki piersiowej, leki beta-adrenolityczne, silne
środki przeciwbólowe, chemoterapia, lub radioterapia
- Ciąża i karmienie piersią
Psychologiczne
- Stres lub zmartwienia, zwłaszcza gdy problemy
wydają się bez wyjścia
- Depresja zwykle wywołuje ciągłe zmęczenie,
zwłaszcza gdy objawia się przedwczesnym budzeniem
- Normalne trudności pojawiające się w życiu
codziennym, ale również pozytywne wydarzenia (n.p. przeprowadzka,
lub ślub) mogą prowadzić do wycieńczenia
- Szok emocjonalny, jak n.p. zła wiadomość,
żałoba, lub rozpad związku
- Zbyt wygórowane wymagania wobec siebie i
niemożność ich zadowolenia, co wywołuje frustrację i zmęczenie
- Nawyki – drzemki w ciągu dnia, zbyt dużo snu,
lub nadmiar aktywności jak i nadmiar odpoczynku
Życie
codzienne
- Jeśli dziecko nie przesypia nocy, wykonywanie
codziennych obowiązków może być bardzo męczące
- Praca w nocy zwykle prowadzi do zmęczenia,
zwłaszcza jeśli rozkład zmian podlega ciągłym zmianom
Inne przyczyny
zmęczenia
Pewien niewielki procent ludzi cierpi na
dotkliwą, upośledzającą formę zmęczenia, które ciągnie się przez
długi okres, a którego przyczyna jest niejasna. Jest to tzw. zespół
przewlekłego zmęczenia.
Jak sobie pomóc
- Wskazówki wymienione powyżej na temat dobrego
snu mogą być pomocne
- Ćwiczenia fizyczne, ograniczenie kofeiny,
powrót do normalnej wagi ciała
- Planowe rozłożenie codziennych obowiązków w
ciągu tygodnia pozwoli uniknąć wyczerpania
- Realistyczne wymagania wobec siebie
- W przypadku przewlekłego zmęczenia poprawa
nie nastąpi z dnia na dzień, więc nie należy oczekiwać zbyt wiele w
krótkim czasie. Każda poprawa, nawet krok po kroku, jest dobrym
objawem, nawet jeśli wydaje się nieistotna.
Tłumaczenie: Joanna
Carroll
|
Niniejsza ulotka podaje tylko podstawowe fakty
i jest skróconą wersją naszej głównej ulotki, która jest dostępna
tu www.rcpsych.ac.uk
Ulotka ta powstała dzięki szczodrości
instytucji charytatywnej St Andrew’s w Northampton
i jej Komitetu ds. Dystrybucji Funduszy
Charytatywnych (Charitable Monies Allocation Committee).
© Czerwiec 2009 Royal College of
Psychiatrists
Ulotkę tę można ściągać, ustawiać do niej
linki, drukować i rozpowszechniać bezpłatnie.
Wszelkie zmiany i publikowanie na innych
stronach internetowych zabronione.
Numer rejestracji organizacji charytatywnej
(Anglia i Walia) 228636; Szkocja SC038369.
|
|
Uprzejmie informujemy, że Royal College of Psychiatrists nie udziela porad w indywidualnych przypadkach. Na stronie FAQ (często zadawane pytania) znajdziesz odpowiedź, gdzie i w jaki sposób należy ubiegać się o pomoc.
Powiedz nam co myślisz o tej ulotce!
Prosimy odpowiedzieć na poniższe pytania, a następnie kliknąć ‘wyślij’. Odpowiedzi można również wysłać mailem na adres
dhart@rcpsych.ac.uk
W każdym rzędzie należy zaznaczyć odpowiedź, która najlepiej określa Twoje odczucia na temat określenia w kolumnie po lewej stronie.
Twoje odpowiedzi pomogą nam ocenić użyteczność naszej ulotki – postaraj się odpowiedzieć na każde pytanie.
Przeczytałeś tę ulotkę ponieważ (wybierz nie więcej niż dwie kategorie):
Twoja grupa wiekowa (prosimy odpowiednio zaznaczyć)